راه می روم

آقای محسن رضایی ، به نظر خیلی منطقی و واقعگرا بود ، و خیلی راحت صحبت کرد. اگه مجری برنامه انقدر بی اطلاع و ساده نبود حتی حرف های بیشتر و بهتری هم می زد.. تصمیم آقای بوش جدیه و... نمی خوام حرف هارو تکرار کنم یا به شایعاتی که از همین الان شروع شده دامن بزنم ، حتی نه برای خودم . حتی توان تحلیل حرف هارو هم ندارم
فقط یه مسأله ذهنم رو درگیر کرد .. آیا در طول تاریخ ، توان این رو نداشته ایم که خودمون از بحران ها و یا شرایط حاکمی که از اون راضی نیستیم خارج بشیم ؟ ورود کم دردسر اسلام تا جایی که من دستگیرم شده، به خاطر شرایط بد حاکم و فساد استبدادی اواخر دوران ساسانیان اتفاق می افته .. با شعار هایی که پاشنه ی آشیل مردم در نظام طبقاتی ساسانیان هست : برابری .. مزدک و نهضت های مشابه اون چه مزدک بر پا می کنه، در نطفه خفه می شه.. اما وقتی اسلام از بیرون ، اون هم از عربستانی که همیشه برای گذران روزگارش به حکومت های ایران نیازمند بوده ، وارد می شه ، هوم م !! در باره ی اتفاق هایی که این میان می افتند ، مطالعات خاصی ندارم . اما جلوتر ، همین اواخر وقتی مصدق افزایش سهم دهقان رو مطرح می کنه ، با کودتا کنار می ره - البته که به دلایل زیادی- ، اما اصلاحات ارضی ، و انقلاب سفید ، به خواست امریکا به وقوع می پیونده .. و حالا هم ، ... نمی دونم که منطق ام و نوع ربط دادن قضایا چه قدر درسته و چه قدر ساده انگارانه.. می خوام که بهم جواب بدین تا از این کابوس جدید رها شم
این که اگه ما رو به حال خودمون بگذارن ، از پس اش بر نمی آییم ... و به قول صادق لالوی ، اساسا چنین روحیه ای نداریم

پ.ن: این وبلاگ به زودی از این آزادی و بی قید و بندی ای که تو موضوعات اش هست ، خارج می شه و مثل سیری که بقیه وبلاگ ها طی کردن ، به اصطلاح متمرکز تر و تخصصی تر می شه. راجع به اش مفصل می نویسم و نظر بقیه رو جویا می شم

پ.ن: عنوان این پست رو از شعر شاملو گرفته ام
اعراب فریبم دادند
برج موریانه را به دستان خویش گشودم

شعر رو در اسرع وقت ، کامل می نویسم . می ترسم حافظه ام درست یاری نکنه