راه می روم

به گمونم پدیده اورکات ، از اولین فضاهایی بود که امکان جست و جو تو گراف روابط آدم ها رو ایجاد کرد. یادمه که همون زمان خیییییلی جذابیت داشت و خیلی ها رو به خودش جلب کرد.. اما در پس هیجان اکتشاف روابط، یه تاثیر جالبی رو ناخودآگاه ما داشت : دنیا ی سرسام آور بزرگ و بی در و پیکر انتزاعی رو ، کوچیک می کرد و همون طور که می تونستی اخبار و اطلاعات جدید و به روز دنیا رو بگیری، می شد از احوال و روزگار فلانی هم خبر دار شی بدون این که فاصله ات رو کم کنی یا کسی بفهمه!
اورکات بسته شد ! (همون طور که می بینین!! )
و تازه زندگانی انواع وب سایت هایی شروع شد که هر کدوم سعی در آشنا جلوه دادن چهره ی اینترنت داشتن..
این اواخر یاهوو! هم چنین سیستمسی رو راه انداخته، و امشب که من سر زدم، متوجه شدم که این یکی به قد و اندازه اورکات می رسه ( اگه نباشه)
با اینکه بعد از اون زمان ( اگه اشتباه نکنم 2 سال پیش) به این جور سایت ها سر نزده بودم ، امشب که یاهو 360 رو دیدم ، باز حیرت زده شدم .. چه قدر چهره ها ، نوشته ها و .. آشنا بوددد !!!
و یه حس کنجکاوی خوشایندی من رو به گردش تو پروفایل ها کشوند..
از روزگار آدم هایی خبردار شدم که حالا سالللل هاس تو زندگی ام حضور ندارن !!